เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราวกับได้ยินเสียงที่น่าตกใจยิ่งกว่าเสียงฟ้าร้องภายนอก เผยจิงซวี่เบิกตากว้าง รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ แข็งค้างทีละน้อย
ข้างกายนาง ไป๋ซูถงยกมุมริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย นางกวาดตามองเผยจิงซวี่แวบหนึ่งด้วยสีหน้าเหมือนยิ้มมิใช่ยิ้ม แววตาเต็มไปด้วยความไม่แยแสและดูแคลน
——ราวกับว่าบรรดาศักดิ์สตรีนี้ สำหรับนางแล้วช่างง่ายดายเกินไป นางก็ไม่คิดจะแย่งชิงเสียด้วยซ้ำ
บรรดาแขกในที่นั้นได้ยินคำของหรงเสวียนโจว ต่างมองหน้ากัน แล้วพากันซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์
“นี่...นี่มันเรื่องอะไรกัน?”
“ฮึ ยังดูไม่ออกอีกหรือ? แม่ทัพเสวียนโจว ยอมใช้ความดีความชอบทางการศึกทั้งหมดแลกบรรดาศักดิ์สตรีให้ฮูหยินไป๋ผู้นี้ กลับไม่ยอมขอให้ภรรยาของตนเอง!”
“คิดดูแล้ว เผยซื่อผู้นี้อาจเป็นเช่นที่เขาลือกันจริง ๆ โง่เขลาไร้ความรู้ และหยิ่งยโสลำพองตน!”