กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หรงเสวียนโจวชะงักไปครู่หนึ่ง แววสงสัยฉายผ่านในดวงตา “หมายความว่าอย่างไร”
ไป๋ซูถงเอ่ยอย่างระมัดระวัง “คงจะ…คงจะเป็นเพราะข้าคิดมากไปเอง เมื่อคืนพี่เจี้ยนเสวี่ยได้รับบาดเจ็บ ถึงกับให้พี่หญิงเผยไปช่วยพันแผลให้เขาโดยตรง”
“ซูถงเติบโตมาตั้งแต่เล็กในหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ความคิดจึงค่อนข้างอนุรักษ์นิยม ไม่เคยเห็นความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดเช่นนี้…มาก่อน”
พูดพลาง นางก็ชำเลืองมองหรงเสวียนโจวอย่างระมัดระวัง เสียงเบาลงอีก “แต่คงเป็นเพราะซูถงคิดมากไปเอง พี่หญิงเผยเลื่อมใสพี่เสวียนโจวถึงเพียงนี้ คิดว่าคงไม่ทำเรื่องที่ผิดต่อพี่เสวียนโจวหรอก…”
หรงเสวียนโจวได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้ว