กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเผยจิงซวี่ออกมาจากโถงข้าง เข่าของนางมีรอยฟกช้ำเขียว
นางขยับเอวเล็กน้อย เผยจิงซวี่ก็ถูกหงเย่าที่รออยู่ด้านนอกโถงสกัดไว้
“คุณหนู” หงเย่าขมวดคิ้ว รายงานเสียงเบา “ตอนนี้คุณชายรองอยู่ในเรือนพักในวัดของท่านเจ้าค่ะ”
เผยจิงซวี่ได้ยินก็เลิกคิ้วเล็กน้อย “เหตุใดเขาจึงมาที่ห้องของข้า?”
“บ่าวก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ” หงเย่ากล่าวเบา ๆ “วันนี้เรือนพักในวัดไม่พอ คุณชายรองจึงเอ่ยปากเองว่าอยากพักห้องเดียวกับท่านเจ้าค่ะ”
เผยจิงซวี่หัวเราะเบา ๆ ครั้งหนึ่ง ในดวงตาแวบผ่านประกายแหลมคม
——พอดีเลย นางยังไม่ทันคิดว่าจะใช้ “ข้ออ้าง” อะไรไปหาหรงเจี้ยนเสวี่ยในวันนี้เสียด้วย