ตอนที่ 115 หายโกรธแล้วหรือ?

ดูเหมือนนางจะไม่คิดว่าชายผู้นั้นจะมา ในดวงตาของเผยจิงซวี่จึงมีอาการลนลานแวบผ่าน

หรงเจี้ยนเสวี่ยรับธนูศรในมือของนางไปอย่างง่ายดาย สายตาของเขาเลื่อนจากรอยเลือดบนใบหน้าของนางไป

ในดวงตาของนั่วนั่วมีแวบหนึ่งของความลำพองใจ

นางกลั้นรอยยิ้มที่มุมปากไว้ แล้วร้องไห้วิ่งไปข้างกายหรงเจี้ยนเสวี่ย โอบกอดต้นขาของหรงเจี้ยนเสวี่ยไว้แน่น “ท่านอาเจี้ยนเสวี่ย นั่วนั่วรู้ว่าตัวเองผิดแล้ว อย่าโทษพี่ชายเลย…”

เผยจิงซวี่รู้ดีว่าหรงเจี้ยนเสวี่ยมิได้เห็น “ความจริง” เมื่อครู่ทั้งหมด

นางเพียงต้องการดูว่า ในยามที่ไม่รู้ความจริงทั้งหมด หรงเจี้ยนเสวี่ยจะเข้าข้างผู้ใด

อย่างน้อยในชาติก่อน เขาก็ไม่เคยเข้าข้างผู้ใดเลย