ตอนที่ 106 สามี ข้าคิดถึงท่านเหลือเกินจริงๆ……

คนตรงหน้าดุจเมฆหมอกและฟองน้ำ สตรีผู้นั้นถึงกับไม่กล้ากะพริบตา เกรงว่าเพียงชั่วขณะถัดไปเขาจะหายวับไป

มือหนึ่งวางลงบนแขนของเขา สัมผัสเย็นเยียบของชุดเกราะส่งผ่านมาจากปลายนิ้ว น้ำตาของเผยจิงซวี่ไหลไม่หยุด

“ท่านพี่……”เรือนกายบอบบางของเผยจิงซวี่สั่นสะท้านแผ่วเบา ขนตาชุ่มฉ่ำ ดวงตาเปี่ยมด้วยความยินดีและตะลึงงัน “เป็นท่านจริง ๆ ด้วย! ท่านกลับมาแล้วจริง ๆ!”

พลางกล่าว สตรีผู้นั้นก็ยื่นมือไปหมายจะโอบไหล่ของบุรุษนั้น

หรงเสวียนโจวตรงหน้าขมวดคิ้วน้อย ๆ เบี่ยงศีรษะไปโดยไม่แสดงสีหน้า แล้วถอยหลังไปหลายก้าว

เผยจิงซวี่โถมเข้าว่างเปล่า

น้ำตาในดวงตาไหลไม่ขาด เผยจิงซวี่นิ่งงันไปครู่หนึ่ง แต่ออกจะไม่รู้ตัวว่ามีสิ่งใดผิดปกติ สีหน้าตื่นเต้นยินดี “คุณชายรอง ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน……”