กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นางก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล!
เมื่อพบเขาครั้งแรกที่ไป๋อวี้จิง เผยจิงซวี่ก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล!
ความรู้สึกนั้นนอกจากความหวาดกลัวต่อผู้มีอำนาจเหนือกว่าแล้ว ส่วนที่มากกว่านั้นคือความไม่สบายใจ
ความไม่สบายใจที่เหนอะหนะ ฝังลึกอยู่ในกระดูก!
เวลานั้นความคิดทั้งหมดของเผยจิงซวี่ใช้ไปกับการหลบหนีออกจากไป๋อวี้จิง และการหลบเลี่ยงความสงสัยของเสิ่นหวยเฉิน นางจึงไม่ได้สนใจมือซ้ายของเขาเลย!
เมื่อภายหลังได้สติ เผยจิงซวี่จึงตระหนักถึงความผิดปกติ
นั่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนางถึงวัยปักปิ่น เรื่องนั้นผ่านมาหลายปีนักแล้ว ตอนนั้นคนผู้นั้นสวมหน้ากาก สิ่งเดียวที่เผยจิงซวี่ยังจำได้ก็คือดวงตาคู่นั้นที่เหนอะหนะราวกับงูพิษ