ตอนที่ 84 เขารู้แล้ว!

แสงเทียนสีเหลืองอบอุ่น

เพราะต้องพักผ่อน แสงไฟในห้องนอนจึงถูกตัดไส้เทียนลง มืดสลัวกว่าปกติมาก

หรงเจี้ยนเสวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย นัยน์ตาสีเข้มจ้องนิ่งอยู่ที่สิ่งนั้น

นุ่มนวล ละเอียดอ่อน ลื่นเบา

เมื่อปลายนิ้วสัมผัสสิ่งนั้นก็หยุดชะงักไปชั่วขณะ สุดท้ายจึงค่อย ๆ ลดลงไปอย่างลังเล

ชั่วขณะถัดมา ราวกับงูยาวเปียกนุ่มบางอย่าง หรงเจี้ยนเสวี่ยแทบจะในพริบตาเดียวลุกขึ้นนั่งจากเตียง และถอยร่นไปมุมเตียงอย่างรวดเร็ว!

เสื้อชั้นในตัวนั้นนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น นัยน์ตาของหรงเจี้ยนเสวี่ยแวบผ่านความตระหนก ปลายนิ้วคลึงเบา ๆ

เขาได้กลิ่นหอมเย็นที่ส่งมาจากปลายนิ้ว

สีเขียวอมน้ำเงิน สะดุดตายิ่งนัก

แสงเทียนในห้องเต้นระริกอีกสองสามครั้ง