กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่ที่คาบจี้หยกไว้ แววตาใสกระจ่างและงุนงง ดวงตาคู่นั้นบริสุทธิ์ไร้เดียงสาราวกับลูกกวางหลงทางอยู่ในป่าลึก
หรงเจี้ยนเสวี่ยบีบจี้หยกในปากนาง พลางส่งสัญญาณให้นางเงยหน้าขึ้น
สายตากวาดผ่านใบหน้าของนางช้า ๆ แล้วหยุดลงบนริมฝีปากที่แดงระเรื่อของนาง และหยุดลงบนจี้หยกสีเขียวมรกตนั้น
จี้หยกของเขาชิ้นนั้นมีเนื้อดีนัก
—อย่างน้อยก็ดีกว่าสร้อยข้อมือเส้นนั้นของนางมากนัก
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย แล้วเอ่ยเสียงหนักแน่น “สร้อยข้อมือเก่าแล้ว ชดใช้เส้นใหม่ให้เจ้าดีหรือไม่”
สร้อยข้อมือหรือ
เผยจิงซวี่มองไปที่ข้อมือของตนเองโดยไม่รู้ตัว ตรงสร้อยข้อมือหยกมรกตที่หรงเสวียนโจวให้ไว้ก่อนออกศึก
เนื้อชั้นต่ำ ยิ่งไม่คู่ควรกับนางเลย