กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผยจิงซวี่เปลี่ยนเสื้อผ้าสักชุดหนึ่ง แล้วก็ออกจากประตูจวน มุ่งไปยังภัตตาคารซื่อเหม่ยตามนัด
ในฐานะภัตตาคารใหญ่ที่สุดของเมืองหลวงทั้งเมือง อาหารของภัตตาคารซื่อเหม่ยล้วนประณีตงดงาม ตลอดทั้งปีหาโต๊ะได้ยากยิ่ง
เผยจิงซวี่เข้าไปในภัตตาคาร แต่ไกลก็เห็นองครักษ์ข้างกายเสิ่นเชียนฝานเดินมาทางนาง
“นายหญิงรอง คุณชายรอท่านอยู่ข้างบนแล้ว เชิญเจ้าค่ะ”
เผยจิงซวี่พยักหน้า แล้วตามองครักษ์เข้าไปในห้องรับรองส่วนตัว
เสิ่นเชียนฝานในชุดขาวราวกับหิมะ เมื่อเห็นเผยจิงซวี่ก็มิได้ลุกขึ้น เพียงชี้ไปที่ตำแหน่งตรงข้ามเขา “นายหญิงรอง เชิญนั่ง”
เมื่อเผยจิงซวี่นั่งลง องครักษ์ก็ปิดประตูห้องแล้วถอยออกไป
“ไม่ทราบว่านายหญิงรองชอบสิ่งใด ข้าจึงสั่งอาหารขึ้นชื่อมาหลายอย่าง ลองดูว่าถูกปากหรือไม่”