กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โอ้ เจ้าคนเคราะห์ร้าย
มุมปากของเผยจิงซวี่ยกขึ้น นางยิ้มน้อย ๆ อย่างไพเราะ
สีหน้าของเสิ่นฉงเยวี่ยไม่ดีนัก สายตากวาดไปทั่วร่างนาง แล้วมองไปยังชุดที่อยู่ด้านหลังนาง
เสิ่นฉงเยวี่ยยิ้มอย่างเข้าใจแล้วแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา น้ำเสียงดูถูก “เผยจิงซวี่ เจ้าชอบแย่งของของผู้อื่นถึงเพียงนี้เลยหรือ?”
เผยจิงซวี่มิได้เอ่ยวาจา เพียงมองนาง
“ในเทศกาลชีซีสวมชุดผ้าเนื้อเดียวกับข้า ยังไม่รู้จักอายเข้าไปเบียดเสียดใกล้ใต้เท้าเส้าฟู่ ยามนี้แม้แต่ชุดสำเร็จรูปชุดหนึ่งก็ยังจะแย่งกับข้าหรือ?”
หยุดไปครู่หนึ่ง ในดวงตาของเสิ่นฉงเยวี่ยเต็มไปด้วยความดูถูก “เผยจิงซวี่ เจ้าเอาแต่ดำรงชีวิตด้วยการแย่งของของผู้อื่นเท่านั้นหรือ?”