กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ช่างบังเอิญเสียจริง
เผยจิงซวี่เปลี่ยนเป็นแววตาประหลาดใจในทันใด พยักหน้าเผยรอยยิ้มให้ทั้งสอง
“นายหญิงรอง ค่ำนี้เทศกาลชีซีผู้คนมากมาย ท่านออกมาเที่ยวคนเดียวหรือขอรับ”
เผยจิงซวี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ข้าปล่อยโคมลอยน้ำสักดวงแล้วก็ไป ด้วยฐานะเช่นข้า ย่อมไม่เหมาะจะพำนักที่นี่นานนักเจ้าค่ะ”
เจียงฮุ่ยรีบโบกมือ “ข้าน้อยมิได้หมายความเช่นนั้น นายหญิงรองกว่าจะได้ออกจากจวนสักครั้ง ไม่จำเป็นต้องรีบกลับ ค่ำนี้มีการแสดงดอกไม้ไฟ นายหญิงรองอยู่ชมได้ขอรับ”
“ดอกไม้ไฟหรือ” คงเป็นเพราะสตรีล้วนชื่นชอบสิ่งงดงาม เผยจิงซวี่ดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย ดูราวกับสนใจยิ่งนัก
“ขอรับ ค่ำนี้หลังระบำ ‘เทพธิดาทอผ้าถวายระบำ’ จบลงจะจุดดอกไม้ไฟ หากนายหญิงรองสนใจ ข้าน้อยจะจองที่ที่ดีให้ล่วงหน้าขอรับ”