กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายในห้องหนังสือ เสียงขีดเขียนกรอบแกรบเงียบลง
แต่เจียงฮุ่ยไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าใด ๆ
ผ่านไปเนิ่นนาน เสียงของบุรุษในห้องฟังไม่ออกถึงอารมณ์ “นางเลือกเองแล้ว เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องเข้าไปก้าวก่ายแทนนาง”
เจียงฮุ่ยเกาศีรษะ ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ควรทำเช่นไรดี
อันที่จริงเขาคิดว่านายหญิงรองเป็นคนดีทีเดียว แม้แรกเริ่มเขาจะมีอคติต่อนางจริง แต่เมื่อได้อยู่ด้วยกันมาก็ดูออก นายหญิงรองมิได้เป็นสตรีที่แข็งกร้าวนอกอ่อนในกลาง อาศัยอำนาจรังแกผู้อื่นเช่นที่เล่าลือกันนั้น
——นายหญิงรองที่ทำขนมได้อร่อยถึงเพียงนี้จะมีความคิดชั่วร้ายอันใดได้เล่า
เมื่อครู่เขาไปที่ห้องครัว หงเย่าถือกล่องอาหาร สีหน้าดูราวกับจะร้องไห้อยู่แล้ว