ตอนที่ 15 นางไม่ได้ต้องการเพียงรอดชีวิต!

บนข้อมือของนางยังมีลูกประคำของเขาห้อยอยู่

แรงที่รัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้หรงเจี้ยนเสวี่ยเอียงศีรษะเล็กน้อย

เขาก้มตาลงมองนาง ชายผู้นี้ราวกับพุทธะแท้ในภาพวาด ผู้มีคิ้วเมตตาดวงตาปราณี มองไม่ออกถึงอารมณ์

—ราวกับความเจ็บปวดและความเศร้าสุขของนาง ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับเขา

เผยจิงซวี่ขมวดคิ้ว ดวงตากลอกเล็กน้อย ครุ่นคิดว่าก้าวต่อไปควรทำอย่างไร

“ใต้เท้า—”

นางอยากเรียกเขาอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันเอ่ยออกมา ชั่วขณะถัดมา หรงเจี้ยนเสวี่ยก็จับข้อมือของนางกลับแล้วดึงเข้ามา โอบนางไว้ใต้ร่างเพื่อคุ้มกันในทันที!

ยังไม่ทันที่เผยจิงซวี่จะตั้งสติได้ ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายจากด้านหลัง “พี่น้องเอ๋ย! มากับข้า สังหารเสิ่นอันซานเสีย!”

เป็นเสียงดาบและกระบี่กระทบกัน!