กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ชาติก่อน เผยจิงซวี่แทบไม่ออกจากเรือน
เมื่อรู้ข่าวหรงเสวียนโจวตายในศึก ใจเผยจิงซวี่ก็ดับเป็นเถ้าถ่าน นางแต่งผ้าขาวไว้ทุกข์ รักษาตัวครองพรหมจรรย์เพื่อเขา
แต่เดิมนางก็รักงาม เมื่อก่อนกายห่มแพรพรรณหรูหรา อาภรณ์แพรเนื้อนุ่มสีชาดน้ำเมื่อนางเคลื่อนกาย ราวธารน้ำผึ้งที่ไหลเอื่อย งดงามสะดุดตา
แต่ภายหลังนางกลับสวมเพียงเสื้อผ้าขาว ไม่มีสีสันเจิดจ้าโอ่อ่าเช่นเดิม กลับยิ่งขับใบหน้านั้นให้งามเลิศล้ำเกินโลก งามจนผู้คนละสายตาไม่ได้
ในยามนี้ เมื่อได้ยินเสียงของนาง สายตาบรรดาสตรีก็พากันจับจ้องมาที่นาง
ในดวงตามีทั้งอิจฉาและริษยา แต่ไม่มีผู้ใดละสายตาจากใบหน้าของนาง