กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเผยจิงซวี่กลับจากเรือนตะวันออกมาถึงห้องนอน หงเย่าก็ประคองนาง ค่อย ๆ พานางไปยังเตียงนุ่มอย่างระมัดระวัง
อาภรณ์บนกายนางเปียกโชกไปทั้งตัว หากมิใช่เพราะเสื้อคลุมชั้นนอกตัวนี้ปิดบังไว้ เกรงว่าจะออกไปพบผู้คนไม่ได้เลย!
“คุณหนู ให้บ่าวจัดการแผลให้ท่านก่อนเถิดเจ้าค่ะ”
ว่าแล้ว หงเย่าก็หยิบยาทาแผลน้ำร้อนลวกที่เจียงฮุ่ยเพิ่งให้มา คุกเข่าลงตรงหน้าเผยจิงซวี่ ทายาให้นาง
เผยจิงซวี่ถูกน้ำร้อนลวกจริง ๆ
น้ำขิงเดือดพล่านนั้นราดลงบนตัวนาง ถึงแม้จะกั้นด้วยเนื้อผ้า ก็ราวกับถูกถลกผิวออกไปชั้นหนึ่ง
“ซี้ด—” เผยจิงซวี่เอ่ยกับหงเย่า “เบา ๆ หน่อย”
หงเย่าออกแรงเบาลงกว่าเดิม พลางทายาพลางเอ่ยเสียงเบา “คุณหนู เหตุใดต้องทนลำบากเช่นนี้เจ้าคะ”