กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 729 ก็ไม่ได้บอกว่าเสียใจภายหลัง
เว่ยเซี่ยพลันหมุนตัว ใช้มือคว้าลูกธนูไว้ด้วยท่ากลับหลัง แม้ถูกแรงผลักจนถอยไปหลายก้าว แต่นางก็รีบสะบัดลูกธนูกลับไปทันที
ลูกธนูพุ่งตรงเข้าหาลำคอของนาง เสียงฟิ้วแหวกผ่านสายลมเย็นเยียบเข้ามา จินอู่เตี๋ยพลันหน้าถอดสี รีบหลบ แต่กลับรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา
นางยกมือกุมลำคอ เลือดไหลผ่านซอกนิ้ว พลันโกรธเกรี้ยวตวาดว่า “เจ้ากล้าทำร้ายข้าหรือ!”
“เหตุใดจะไม่กล้าเล่า?”
เว่ยเซี่ยได้ยินเสียงเดือดดาลของจินอู่เตี๋ย แต่กลับก้มมองมือขวาของตนที่กำลังมีเลือดไหล แล้วหยิบขวดกระเบื้องใบเล็กออกมาจากกระเป๋าสะพายใบจิ๋ว
นางทายาพลางเอ่ยว่า “แม้คุณหนูจินกำลังฝึกวิชายิงธนู แต่ข้าก็ไม่ใช่เป้า เห็นลูกธนูพุ่งมาแล้ว จะไม่หลบได้หรือ?”
“เจ้ารนหาที่ตาย!”