กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 663 ล้มป่วยหนัก
นางยังคิดไม่ออกว่าจะพบซื่อจื่ออย่างไร
เว่ยเซี่ยส่ายหน้า บอกป๋อหวยจู่ว่าไม่ต้องกังวล ครั้นดื่มยาแล้ว ความง่วงก็ถาโถม ไม่นานนางก็หลับไป ทว่าในฝันยังคงกระสับกระส่าย ความฝันล้วนขาด ๆ หาย ๆ
ป๋อหวยจู่เฝ้าอยู่ครู่ใหญ่ ครั้นเห็นเว่ยเซี่ยนอนหลับไม่สนิท จึงสั่งให้เพิ่มปริมาณธูปกล่อมจิตใจอีก จากนั้นรอจนเห็นนางหลับลึกแล้วจึงค่อยจากไป
เขายังคงสงสัยไม่หาย นางฝันร้ายเรื่องใดกัน ถึงได้กระสับกระส่ายไม่เป็นสุขเช่นนี้ ทั้งพักฟื้นมาสองวันแล้ว สีหน้าก็ยังไม่ดีขึ้น
“ป่วยหรือ?”
“เมื่อสองวันก่อนน้องสาวอาเซี่ยยังสบายดีอยู่เลย เหตุใดจู่ ๆ ถึงป่วยเล่า?”