กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 658 ก็ถูกบังคับเหมือนกันกระมัง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ป๋อหวยจู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย มองจวงโม่โจวที่ถูกรักรบกวนจิตใจ แล้วนึกถึงซื่อจื่อผู้เคยสงบนิ่งไม่สะทกสะท้าน จึงอดขมวดคิ้วไม่ได้
หากซื่อจื่อไม่ได้กลับผิงเฉิงไปพร้อมกับพวกเขา ก็คงไม่พบเว่ยเซี่ย และซื่อจื่อก็คงไม่ต้องเผชิญกับสถานการณ์ลำบากเช่นนี้
บางทีอาจจะดีกว่านี้หรือ
“ดื่มสุรา ดื่มสุรากันเถิด เจ้าบ่าวอยู่ไหน!”
“อย่าคิดจะผลักพวกเราไปแสดงแล้วแอบหลบอยู่คนเดียว งานแต่งทั้งทีจะไม่จับเขามาดื่มสุราได้อย่างไร”
คนอื่น ๆ ที่ล้อมอยู่ด้านนั้นดูการแสดงไปสองชุด ก็มีคนตะโกนเรียกหาป๋อหวยจู่ นี่ไม่ใช่การแสดงฉลองปีใหม่เสียหน่อย