กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 638 พวกเขาสู้ข้าไม่ได้
เว่ยเซี่ยชะงักไป น่าจะแนะนำว่านางเป็นนางเซียนน้อยก็พอแล้ว เหตุใดยังเติมข้างหน้าว่านางเป็นนางเซียนน้อยของเหยียนเซวียนอีก?
นางเงยหน้ามองหลี่ชีอี้ เห็นเขายิ้มตาหยี แล้วเห็นฮูหยินเหยียนมองมา จึงทักทายอย่างสุภาพ
“ท่านป้าเหยียน ข้าชื่อเว่ยเซี่ย พี่ชายรองของข้ากับพี่เหยียนเป็นเพื่อนร่วมสำนักกัน”
“อืม อาเซี่ย ป้าได้ยินเซวียนเอ๋อร์พูดถึงเจ้าในจดหมาย”
ฮูหยินเหยียนมองแม่นางตัวน้อยที่เดินออกมา ดวงตาสุกใส ฟันขาวเรียงสวย ใบหน้าเล็ก ๆ หวานละมุน น่าชื่นชอบยิ่ง ไม่แปลกที่ลูกชายจะเอ่ยถึงนางหลายครั้งในจดหมาย