กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 637 นางเป็นนางเซียนน้อยนะ
เหยียนเซวียนฟังแล้วมองอาหารเต็มโต๊ะ จากนั้นมองเว่ยเซี่ยกับหลี่ชีอี้ที่ต่างถือปูตัวใหญ่อยู่คนละตัว ก็ยิ้มแล้วเดินเข้าไป
เขานั่งข้างเว่ยเซี่ย เห็นนางหยิบปูตัวใหญ่ส่งมาให้ จึงยื่นมือรับ เมื่อได้กลิ่นหอมของใบชา ก็แกะปูชิมคำหนึ่ง
รสชาติอร่อยมาก พอเห็นจวงโม่โจวนั่งลงด้วย เขาก็ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ซื่อจื่อลองชิมปูตัวนี้สิ รสชาติดีจริง ๆ ไม่แพ้หอสุราใหญ่ ๆ เลย”
“อืม ของอร่อยซ่อนอยู่ในหมู่ชาวบ้านจริง ๆ” จวงโม่โจวเช็ดมือแล้วหยิบปูขึ้นมาตัวหนึ่ง ยิ้มพลางกินปูไปพร้อมกับพวกเขา