กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 627 ข้าน่ะฟังไม่เข้าใจหรอก
มู่ซีพาน้องชายกับน้องสาวออกมาเลือกของขวัญให้บิดาก่อนออกศึก ทว่าพริบตาเดียวก็ไม่เห็นร่างเล็ก ๆ ของมู่เหวินเสียแล้ว
เขาจึงออกตามหา แต่กลับเห็นจวงโม่โจว จึงยิ้มเดินเข้าไปถามทันทีว่า “ซื่อจื่อมีเวลาว่างออกมาเดินชมราตรีได้อย่างไรหรือ?”
ครั้นพูดจบ สายตาก็เลื่อนไปยังแม่นางตัวน้อยข้างกายเขา แรกทีเดียวเขาชะงักไป ก่อนจะถอนหายใจในใจ
เอาเถิด เขาก็ว่าแล้วว่าซื่อจื่อจะออกมาเที่ยวเล่นตามลำพังได้อย่างไร
ดูท่าซื่อจื่อจะใส่ใจแม่นางตัวน้อยผู้นี้จริง ๆ ในราชสำนักมีงานยุ่งถึงเพียงนั้น ซื่อจื่อยังอุตส่าห์มาเที่ยวเป็นเพื่อนแม่นางได้
“เอ๊ะ แม่นางน้อยผู้นี้ หรือว่าจะเป็นสาวงามตัวน้อยที่ช่วงนี้เล่าลือกันว่าซื่อจื่อ ‘ซ่อนสาวงามไว้ในหอทอง’?”