กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 626 นี่คือคนกันเอง
เว่ยเซี่ยรับคำว่า “ดี” แล้วเอนกายพิงเก้าอี้ กินขาแกะย่าง ดื่มสุราองุ่น ช่างสบายใจยิ่งนัก
แต่ไม่ได้ดื่มสุราองุ่นมากเกินไป มิฉะนั้นหากเมาขึ้นมาก็จะอดชมโคมประดับเทศกาล
“ว้าว ถนนทางตะวันออกของเมืองคึกคักยิ่ง โคมประดับเทศกาลก็สวยด้วย”
เมื่อกินเสร็จ เว่ยเซี่ยก็เดินตามจวงโม่โจวเข้าเมือง ยามนี้ราตรีมืดสนิท แต่บนถนนกลับมีผู้คนสัญจรไปมา เสียงอื้ออึงคึกคัก
มีทั้งเสียงพ่อค้าเร่ขายถังหูลู่ที่ทำจากน้ำเต้า เหล้าหวานหมักข้าว บัวลอยหมักเหล้า แป้งนาน หมัวมัว ขนมถั่วเขียว ขนมดอกหอมหมื่นลี้ ปีกไก่ทอด และของกินอีกมากมาย
ยังมีของเล่นสำหรับเด็ก ทั้งกลองสั่น ตุ๊กตาแม่ลูกดก ว่าว และโคมกระดาษ