กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 579 อยากดื่มสุราดีเท่าไรก็ได้
หลี่ชีอี้พูดพลางมีสีหน้าซับซ้อนอยู่บ้าง แม้ได้ติดตามท่านอาจารย์จื่ออู่เรียนวาดภาพ ย่อมพัฒนาฝีมือขึ้นแน่ แต่หากเรียนได้ไม่ดี ใครจะรู้ว่าจะถูกลงโทษอย่างไร?
“แม้ข้าจะไม่ชอบลูกเห็บ แต่หาได้ยากที่พวกเราจะได้พักผ่อนสักครา ไม่คิดว่าสุดท้ายยังต้องเรียนอีก”
จงหยวนได้ฟังก็เห็นด้วย จึงเอ่ยว่า “ใช่แล้ว เมื่อใดพวกเราถึงจะได้เที่ยวเล่นอย่างสบายใจในสำนักศึกษาไป๋เฮ่อ?”
“แต่มะรืนนี้ก็เป็นงานเลี้ยงร้อยภาพแล้ว พวกเราล้วนต้องเข้าร่วม เช่นนั้นก็ต้องมุ่งคว้ารางวัลให้ได้”
หวงหมิ่นกลับยิ้มแล้วกล่าวว่า “การได้เรียนกับท่านอาจารย์จื่ออู่มากขึ้นย่อมเป็นประโยชน์ต่อพวกเราแน่นอน ข้ารู้สึกว่าช่วงนี้ภาพที่วาดแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก”