กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 575 อย่างไรก็ต้องส่งของกำนัล
หูผิงหนานฟังแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย ปีนี้ญาติของครอบครัวเขาที่อยู่เมืองหลวงก็ไปต่างถิ่นกันหมด มิฉะนั้นคงส่งของกำนัลปีใหม่ไปเมืองหลวงได้เช่นกัน
ตอนนี้ส่งไปแม้จะช้าไปหน่อย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ส่งได้
“สองวันนี้พวกเราพักฟื้นอยู่ที่โรงเตี๊ยม เช่นนั้นพรุ่งนี้เช้าพวกเราไปซื้อของกำนัลปีใหม่ แล้วส่งไปในวันเดียวกันเลย”
จ้าวหวนพยักหน้า กล่าวเห็นด้วยว่า “ดีสิ แม้จะไปถึงหลังปีใหม่ แต่ก็ยังส่งถึงก่อนพวกเขาออกจากเมืองหลวงได้”
ได้ยินพวกเขาพูดเช่นนั้น คุณชายรองเว่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วออกความเห็นว่า “ถ้าอย่างนั้น พวกเจ้าเขียนจดหมายฝากคนในเมืองหลวงซื้อให้ แล้วส่งไปตรง ๆ ไม่เร็วกว่าอีกหรือ?”
“อ๊า!”