กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 508 ยังชื่นชอบของรางวัลแห่งชัยชนะอยู่ดี
เก็บไว้ไม่ได้หรือ?
เว่ยเซี่ยชะงักไป มุมคิ้วกระตุกเล็กน้อย หากเลือกได้ นางก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องกับนายท่านรองโม่ แต่ถ้าเขาอาจนำภัยมาให้นาง นางก็ไม่อาจนั่งดูอยู่เฉย ๆ ได้
นางจึงหันไปพยักหน้าให้จวงโม่โจว “ข้าเข้าใจแล้ว แต่ซื่อจื่อ รอดูไปก่อนเถิด นายท่านรองโม่รู้ว่าพวกเราช่วยครอบครัวของเขาไว้ ย่อมไม่ทรยศพวกเรา”
กล่าวจบก็เสริมอีกประโยคว่า “แต่หากซื่อจื่อพบว่านายท่านรองโม่คิดจะทรยศ ก่อนที่เขาจะพูดออกมา ก็จัดการเสียเถิด”
เสียงใสยังเจือความไร้เดียงสา ทว่าถ้อยคำกลับเด็ดขาดไร้ความปรานี
จวงโม่โจวมองแม่นางน้อยตรงหน้า โดยเฉพาะดวงตาคู่กระจ่างบริสุทธิ์นั้น กลับมีความสุขุมที่ไม่สมกับวัย