บทที่ 503 คงเสียเปรียบมากกระมัง

บทที่ 503 คงเสียเปรียบมากกระมัง

อะไรนะ?

รอยยิ้มบนใบหน้าเว่ยเซี่ยพลันถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึง นางเงยหน้ามองอัครมหาเสนาบดีเซี่ยอย่างไม่อยากเชื่อ จะให้นางไปเข้าร่วมงานเลี้ยงร้อยภาพด้วยหรือ?

แต่ว่า…

“ใต้เท้าอัครมหาเสนาบดี ข้ายังเป็นเด็กนะเจ้าคะ แถมยังเป็นเด็กผู้หญิงด้วย จะเข้าร่วมงานเลี้ยงร้อยภาพที่ชินอ๋องเป็นผู้จัดได้หรือ?”

“ได้สิ ย่อมได้อยู่แล้ว”

อัครมหาเสนาบดีเซี่ยลูบเครา เห็นสาวน้อยมีสีหน้าตกใจจนยังตั้งสติไม่ได้ก็อดยิ้มไม่ได้ แล้วกล่าวว่า “ผู้ที่มาเข้าร่วมงานเลี้ยงร้อยภาพไม่ได้มีแต่คุณชาย ยังมีสตรีด้วย”

“ขอเพียงมีชื่อเสียงด้านความสามารถ หรือมีคนแนะนำให้ ต่อให้เป็นเด็กก็เข้าร่วมได้ อย่างไรเสียบนโลกนี้ก็มีอัจฉริยะน้อยอยู่”