บทที่ 474 ยังจะรู้สึกว่ามีเกินไปอีก

บทที่ 474 ยังจะรู้สึกว่ามีเกินไปอีก

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จวงโม่โจวนึกได้ว่าเว่ยเซี่ยมีวรยุทธ์ จึงวางใจส่งมีดสั้นให้นาง เห็นนางยิ้มตาหยีแล้วกอดกล่องไว้แนบอก เขาก็กล่าวว่า

“หากน้องสาวอาเซี่ยชอบมีดสั้น ข้าจะตีมีดสั้นที่ดีกว่านี้ให้เจ้า หนังสติ๊กก็ด้วย”

เว่ยเซี่ยส่ายหน้า “ข้าไม่ค่อยได้ใช้มีดสั้นกับหนังสติ๊ก ขอเพียงมีอย่างละชิ้นก็พอ”

“ก็จริง น้องสาวอาเซี่ยจะใช้มีดสั้นบ่อย ๆ ได้อย่างไร”

จวงโม่โจวเลิกคิ้วยิ้ม เห็นเว่ยเซี่ยมองของประมูลบนเวทีต่อ จึงมองตามสายตานางไป แล้วเห็นของประมูลที่เถ้าแก่นำออกมาเป็นแจกันดอกสาลี่หยกขาว

เห็นเว่ยเซี่ยไม่ค่อยสนใจ เขาจึงถามว่า “น้องสาวอาเซี่ยอยากได้แจกันดอกสาลี่หยกขาวใบนี้หรือไม่?”