กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 465 หรือว่าคนในดวงใจคือนาง
กล่าวจบ รองเสนาบดีฝ่ายซ้ายก็ไม่อยู่ต่อ หากรอจนฟ้ามืดแล้วค่อยออกจากเมือง การเดินทางย่อมไม่สะดวก
เขาจึงพูดถึงสถานการณ์ของคลองส่งน้ำที่หมู่บ้านจงอีกเล็กน้อย แล้วจากไป
เว่ยเซี่ย จวงโม่โจว และป๋อหวยจู่นั่งพูดคุยหัวเราะกันอยู่ในโถงใหญ่ รอจนห้องครัวทำสำรับค่ำเสร็จ แล้วก็กินไปคุยไป
เมื่อท้องฟ้ามืดสนิท พวกเขาก็ขึ้นห้องไปพักผ่อน ป๋อหวยจู่ยังทอดถอนใจว่า “ตั้งแต่มาถึงเกาะอวี่ซาน ข้าเพิ่งได้นอนหลับสบายก็วันนี้เอง แต่พรุ่งนี้ยังต้องตื่นแต่เช้าไปดูสถานการณ์ของผู้ลี้ภัยที่ศูนย์พักพิง”