บทที่ 461 รีบไปทำการบ้าน

บทที่ 461 รีบไปทำการบ้าน

ว้าว!

ดวงตาของหวงหมิ่นเป็นประกาย เขาอดถอนใจไม่ได้ว่าหลี่ชีอี้ช่างพูดเก่ง จึงเอ่ยชมว่า “ได้ความรู้แล้ว คราวหน้าถ้าท่านแม่ถามข้า ข้าจะตอบเช่นนี้บ้าง”

หลี่ชีอี้ฟังแล้วก็ยิ้มอย่างภูมิใจ ก่อนให้คำตอบอีกหลายแบบ แล้วยังจงใจเสริมว่า “ปกติท่านแม่ถามคำถามนี้ก็เพราะอยากได้คำชมอย่างจริงใจ ไม่ใช่แค่ตอบว่ามีหรือไม่มี”

“เข้าใจแล้ว คราวหน้าท่านแม่ถามข้าอีก ข้าก็รู้แล้วว่าควรตอบอย่างไร” หวงหมิ่นกล่าวพลางยกถ้วยชาขึ้นคำนับหลี่ชีอี้อย่างซาบซึ้ง “ขอบคุณคำชี้แนะของคุณชายหลี่”

หลี่ชีอี้ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “เกรงใจแล้ว เกรงใจแล้ว”