บทที่ 427 ข้าคงทำใจไม่ได้

บทที่ 427 ข้าคงทำใจไม่ได้

อยู่ในเมืองหลวง ไม่กลับไปแล้วหรือ?

มือที่กำลังถือแป้งอบของเว่ยเซี่ยชะงักไป แม้เมืองหลวงจะดีไม่น้อย แต่นางก็ได้เห็นความงดงามของเมืองหลวงแล้ว ไม่ได้หลงใหลความเจริญรุ่งเรืองเช่นนี้

อย่างไรก็ยังต้องอยู่กับครอบครัว มิฉะนั้นให้นางอยู่ในเมืองหลวงตามลำพังสองปีก็คงไม่เหมาะ

นางจึงส่ายหน้าให้ป๋อหวยจู่ “แต่คุณชายป๋อ พี่หญิงของข้าจะแต่งงานในเดือนสามต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า ข้าต้องกลับไปร่วมพิธีแต่งงานของพี่หญิง อีกอย่าง หากข้าอยู่ในเมืองหลวงตามลำพัง ท่านพ่อกับท่านแม่ย่อมไม่วางใจ”