บทที่ 425 ข้ารู้สึกราวกับมิใช่คน

บทที่ 425 ข้ารู้สึกราวกับมิใช่คน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จวงโม่โจวก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เรื่องนี้เขารู้อยู่แล้ว ไม่ใช่เพียงเพราะอายุของน้องสาวอาเซี่ยเท่านั้น ยังเป็นเพราะฐานะของนางด้วย

“ซื่อจื่อ ตัวท่านเองก็รู้ดีอยู่แล้ว ใช่หรือไม่? เชื้อพระวงศ์ในราชวงศ์จะไปแต่งภรรยาจากครอบครัวยากจนได้อย่างไร? ยิ่งท่านเป็นหลานชายที่ฝ่าบาททรงให้ความสำคัญที่สุด”

มู่ซีเห็นจวงโม่โจวเงียบงัน ก็รู้ว่าเขาเข้าใจสถานการณ์ดี จึงกล่าวกับเขาว่า “แม้ท่านป้ากับท่านลุงเขยจะยินยอมชั่วคราว ไม่เร่งรัดให้เจ้าแต่งงาน แต่ปีนี้เจ้าก็อายุสิบแปดแล้ว อีกสี่ปีเจ้าก็จะอายุยี่สิบสอง ส่วนเด็กน้อยคนนั้นเพิ่งอายุสิบสอง”