บทที่ 420 หรือจะร้องไห้สักสองสามเสียง

บทที่ 420 หรือจะร้องไห้สักสองสามเสียง

เมื่อเห็นชายชุดดำนอนจมกองเลือดทั้งหมด จวงโม่โจวก็ขมวดคิ้ว แล้วมองกระบี่ในมือที่เปื้อนเลือดไปหมด

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา เขาหันไปมอง เห็นเว่ยเซี่ยถือหนังสติ๊กอยู่ กำลังจะซ่อนกระบี่ไว้ด้านหลัง ก็ได้ยินเสียงใสแจ๋วไร้เดียงสาของนางดังขึ้น

“ซื่อจื่อ ข้าเห็นว่ามีพลธนูเล็งซื่อจื่ออยู่ จึงลงมือไป ทำให้แผนของซื่อจื่อต้องเสีย แต่ข้าเหลือคนเป็นไว้ให้ซื่อจื่อแล้ว”

นางชี้ไปยังชายชุดดำกลุ่มนั้นที่ถูกลูกกระสุนยิง “มีอยู่สองคน แม้จะโดนลูกกระสุนพิษ แต่ข้าหลีกเลี่ยงจุดลมปราณสำคัญ จึงยังเหลือลมหายใจอยู่”