บทที่ 419 ช่างกำเริบเสิบสานนัก

บทที่ 419 ช่างกำเริบเสิบสานนัก

จวงโม่โจวพยักหน้า พาเว่ยเซี่ยเดินลึกเข้าไปต่อ กลไกลับในนี้มีไม่น้อย ยิ่งเข้าไปในถ้ำลึก กลไกลับก็ยิ่งรับมือยาก

ทั้งสองมองตอไม้จำนวนมหาศาลที่กีดขวางทางอยู่ จึงหยุดดูรูปแบบการเปลี่ยนแปลงของมันก่อน

แต่ตอไม้พวกนี้สูงเท่ากับนาง เว่ยเซี่ยถอนใจอย่างจนปัญญา มองเช่นนี้แล้วตาลาย ทั้งยังมองไม่เห็นอะไรชัดเจน

ช่างเถิด มีซื่อจื่ออยู่ด้วย นางคงไม่ถึงกับออกไปไม่ได้หรอก

จวงโม่โจวถามขึ้นกะทันหัน “น้องสาวอาเซี่ยอยากดูความเปลี่ยนแปลงของตอไม้พวกนี้หรือไม่? ข้าอุ้มเจ้าดูได้”