กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 413 เช่นนั้นก็ไม่ต้องเสียดายแล้ว
หลี่ชีอี้โห่ร้องยินดีทันที คฤหาสน์กลางเขาใหญ่โตถึงเพียงนี้มีแค่พวกเขาไม่กี่คน แล้วจะไม่เล่นให้เต็มที่ได้อย่างไร
“ในเมื่อเป็นงานเลี้ยงวันเกิดในวัยมงคล ก็ต้องมีดอกไม้ไฟกับงิ้วสิ เหตุใดถึงยังไม่เห็นเลย?”
ป๋อหวยจู่ฟังแล้วก็ยิ้มกล่าว “วางใจเถิด มีแน่นอน ข้าจะพาพวกเจ้าเดินชมคฤหาสน์กลางเขาก่อน ส่วนงานเลี้ยงวันเกิดในวัยมงคลจัดไว้ด้านใน”
เมื่อได้ยิน หลี่ชีอี้ก็พูดทันที “ตกลง เช่นนั้นเข้าไปกินดื่มกันก่อน เดินชมก็เกือบทั่วแล้ว ข้าเดินจนเมื่อยขา เดินต่อไม่ไหวแล้ว”
เมื่อเห็นหลี่ชีอี้พิงต้นไม้ข้าง ๆ แล้วนวดขาอย่างเกียจคร้าน ป๋อหวยจู่ก็หัวเราะอย่างจนปัญญา ก่อนหันไปมองเว่ยเซี่ย