กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 412 ยังคงมีของขวัญสองชิ้น
เว่ยเซี่ยฟังแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะปล่อยความสงสัยที่เก็บกดไว้ก่อนหน้านี้ออกมาอีกครั้ง แล้วมองจวงโม่โจวอย่างคาดหวังพลางถาม
“ดีเลย ข้าอยากเห็นว่าจวนอ๋องตงหยางเป็นอย่างไร”
“อืม รอข้าจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว จะพาน้องสาวอาเซี่ยไปจวนอ๋อง”
เมื่อเห็นเว่ยเซี่ยอยากไปจวนอ๋อง จวงโม่โจวก็มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เขายืนเคียงข้างนาง พลางชมทิวทัศน์ยามค่ำคืนเป็นเพื่อนนาง
พวกเขายังคงได้ยินเสียงตีฆ้อง เมื่อรู้ว่าถึงเวลาห้ามออกนอกเคหสถานแล้ว จึงพาเว่ยเซี่ยกลับเข้าไปด้านในก่อน เก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วก็ให้เรือสำราญลายวิจิตรเข้าเทียบท่า