กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 409 เจ้าต้องขอขมาก่อน
เมื่อได้ยินเสียงและสัมผัสได้ถึงความเป็นปรปักษ์ที่องค์หญิงเจียหลานมีต่อนาง เว่ยเซี่ยก็ชะงักงัน ครั้นเห็นอีกฝ่ายชี้มาที่ตน นางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
องค์หญิงเจียหลานงดงามก็จริง น่าเสียดายที่ไม่ค่อยมีมารยาทนัก
“องค์หญิงเจียหลาน วางมือลงเสีย เด็กน้อยของข้าไม่ใช่คนที่เจ้าจะมาซักไซ้ได้”
เมื่อเห็นองค์หญิงเจียหลานไม่เป็นมิตรกับเว่ยเซี่ย ป๋อหวยจู่ก็ทนไม่ได้แม้แต่เวลาหนึ่งเค่อ จึงดึงเว่ยเซี่ยไปไว้ข้างหลังแล้วส่งเสียงฮึดฮัด
“อีกอย่าง เด็กน้อยของข้าเกี่ยวข้องกับซื่อจื่ออย่างไร องค์หญิงมีสิทธิ์มายุ่งด้วยหรือ? เจ้ากลับไปดูแลองค์ชายสามที่บ้านเถิด”
“เจ้า!”