บทที่ 408 ถ่อมตนไว้ดีกว่า

บทที่ 408 ถ่อมตนไว้ดีกว่า

พอเสียงนุ่มนิ่มหวานใสนั้นจบลง จวงโม่โจวก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ทำไมฟังแล้วถึงน่ารักนักนะ

ในเมื่อนางถูกลักพาตัวไปได้ง่าย เช่นนั้นเขาลักพาตัวนางไปเสียตอนนี้เลยได้หรือไม่

เหยียนเซวียนก็อดขำไม่ได้เช่นกัน เห็นเว่ยเซี่ยทำสีหน้าจริงจังบนใบหน้าเล็ก ๆ แก้มชมพูอิ่มนุ่ม จึงยิ้มพลางพยักหน้า รับคำว่า “อืม”

“ได้ หากน้องสาวอาเซี่ยอยากดื่มจนเมา ข้าจะอยู่ข้างกายน้องสาวอาเซี่ยแน่นอน”

ป๋อหวยจู่กลับใคร่อยากรู้ว่าเว่ยเซี่ยเวลาเมาสุราจะเป็นอย่างไร ถูกลักพาตัวไปได้ง่ายจริงหรือ

ถ้าเป็นเช่นนั้น ซื่อจื่อคงยินดีมากกระมัง

คิดในใจแล้ว เขาก็มองเว่ยเซี่ยอย่างมีเลศนัย “เด็กอาเซี่ยวางใจเถอะ ต่อให้เจ้าถูกลักพาตัวไป ก็เป็นคนคุ้นเคยที่พาเจ้ากลับบ้าน”