กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 406 บุปผางามมีเจ้าของแล้ว
ได้ยินเสียงดังนั้น เว่ยเซี่ยก็รีบปีนลงจากตั่ง เงยหน้ามองเหยียนเซวียนด้วยรอยยิ้ม พอเห็นเขาเดินเข้ามา นางก็ลงไปนั่งให้เรียบร้อยแล้วเอ่ยว่า
“ห้องนี้ทั้งกว้างทั้งงดงาม เมื่อครู่ข้าลองจับเตียงดูแล้ว นุ่มนิ่มมาก ม่านเตียงก็กันแสงได้ ยังมีม่านไข่มุกกับฉากกั้นด้วย”
“แล้วยังมีดอกโบตั๋นตั้งอยู่หลายกระถาง แค่มองก็เจริญตาเจริญใจแล้ว ทั้งแจกัน กระถางกำยาน บนโต๊ะหนังสือก็มีพู่กัน หมึก กระดาษ แท่นฝนหมึกครบชุด ยังมีหนังสือนิทานเล่าเรื่องให้อ่านด้วย”
“บนโต๊ะเตรียมชาร้อนกับขนมไว้ให้ด้วย หน้าประตูก็มีสาวใช้คอยอยู่ ดีถึงเพียงนี้ ข้าจะไม่ชินได้อย่างไร”