บทที่ 402 พบหน้ากันสักครั้งก็ยังยาก

บทที่ 402 พบหน้ากันสักครั้งก็ยังยาก

เห็นเว่ยเซี่ยอารมณ์ดี เหยียนเซวียนมองนางพร้อมเลิกคิ้วเล็กน้อย แววตาเปี่ยมรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปมองทะเลสีคราม

มองไปสุดสายตาก็เห็นผืนทะเลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ไม่อาจเห็นปลายทาง แต่กลับมองรู้ทิศทางที่เรือใบกำลังแล่นไปได้

พวกเขาออกจากจงโจวแล้ว กำลังมุ่งหน้าไปทางเหนือ เมื่อถึงอวี๋โจวแล้วก็ขึ้นเรือต่ออีกหนึ่งเดือนก็จะไปถึงเมืองหลวง

คำนวณดูแล้วเร็วมากจริง ๆ

“ลองสังเกตทิศทางลมดูสิพี่เหยียน ตั้งแต่ออกจากท่าเรือมาจนถึงตอนนี้ เรือของพวกเราล้วนแล่นตามลมทะเล ต้นเดือนสิบพวกเราต้องไปถึงอวี๋โจวได้แน่”