กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 369 น่าอับอายอยู่บ้าง
เว่ยเซี่ยนอนในห้องของเหยียนเซวียน หลับสนิทตลอดคืน วันรุ่งขึ้นเหยียนเซวียนเข้ามาเรียก นางถึงตื่น
เหยียนเซวียนเห็นนางหลับสบายก็อดยิ้มไม่ได้ จากนั้นรอให้นางแต่งตัวเรียบร้อยแล้วค่อยไปกินอาหารเช้าด้วยกัน บิดาของเขาก็ไปด้วย
ยามเช้าตรู่ได้เห็นเว่ยเซี่ยยิ้มหน้าบาน บิดาของเหยียนเซวียนก็ปลื้มใจ ชวนนางพักที่บ้านต่อวันนี้ด้วย
เว่ยเซี่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วยิ้มกล่าวว่า “รอพี่ชายรองของข้าสอบเสร็จก่อนดีกว่า คราวหน้าพวกเราค่อยมาที่จวนของท่านพร้อมกัน”
“ได้สิ!”
บิดาของเหยียนเซวียนยิ่งดีใจ รีบเรียกให้พวกเขากินข้าว การแข่งขันของสำนักศึกษาชิงเฟิงพลาดไม่ได้
“ท่านลุงจะไปด้วยหรือ?”
“ไปสิ การแข่งขันของอาเซวียน ข้าจะพลาดได้อย่างไร”