กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 368 ปีนี้มาเมืองหลวงได้
ณ จวนอ๋องตงหยางในเมืองหลวง จวงโม่โจวรีบเดินทางกลับจากนอกเมืองมาตลอดทั้งคืน เพิ่งก้าวเข้าลานเรือนก็ได้ยินบ่าวบอกว่าป๋อหวยจู่มา
เขาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนยิ้มแล้วเดินเข้าไป ก็เห็นป๋อหวยจู่กำลังเอนกายพิงเก้าอี้ดื่มสุราอยู่จริง ๆ จึงหัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าวว่า
“เจ้าที่กำลังหมั้นหมาย ยังมีเวลามาหาข้าด้วยหรือ?”
“ข้ามาเยี่ยมซื่อจื่อผู้เดียวดายสักหน่อย อย่างไรเสียข้าก็ต่างจากซื่อจื่อ ข้ามีคู่หมั้นแล้ว ส่วนซื่อจื่อยังต้องรออีก 7-8 ปี”
ป๋อหวยจู่กล่าวหยอกล้ออย่างอารมณ์ดี เห็นจวงโม่โจวมีสีหน้าจนใจ ก็พูดต่อว่า “ข้าไม่เหมือนซื่อจื่อ ปีนี้ก็จะแต่งงานแล้ว พอถึงวันที่ซื่อจื่อเข้าพิธีมงคล บุตรของข้าก็อายุ 7-8 ขวบแล้ว”