บทที่ 363 อย่าลืมมาสู่ขอ

บทที่ 363 อย่าลืมมาสู่ขอ

เจิ้งฮุ่ยซินมองเว่ยต้าหลาง ใบหน้าเจือความเขินอายแต่ก็ยินดี พอเห็นเขาประหม่าไม่ต่างกัน นางกลับยิ้มอย่างเปิดเผย

นางถามเขาตรง ๆ ว่า “ต้าหลาง เจ้าชอบข้าใช่หรือไม่ มิฉะนั้นเมื่อคืนเจ้าจะทำปีกคู่บินเคียงให้ข้าทำไม อีกทั้งวันนี้ก็เอาแต่ยิ้มให้ข้า”

“คนเราจะยิ้มให้ใครสักคนก็ต่อเมื่อชอบคนนั้น เพราะฉะนั้นเจ้าต้องชอบข้าแน่”

เว่ยต้าหลางเห็นเจิ้งฮุ่ยซินพูดตรงถึงเพียงนี้ก็ชะงักไปก่อน แต่พอนึกถึงเรื่องราวที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน ก็ยอมรับพลางพยักหน้า แล้วถามอย่างประหม่า

“อืม ข้าชอบคุณหนูเจิ้งมาก แล้วคุณหนูเจิ้งเล่า”

“แน่นอนว่าข้าชอบเจ้า มิฉะนั้นข้าจะไปพักที่บ้านเจ้าเพราะเหตุใด จะให้พี่ใหญ่ชวนเจ้าออกไปดื่มสุราอยู่บ่อย ๆ ทำไม”