บทที่ 361 แพ้ได้ก็ต้องแพ้ให้ที่หนึ่งเท่านั้น

บทที่ 361 แพ้ได้ก็ต้องแพ้ให้ที่หนึ่งเท่านั้น

เหยียนเซวียนได้ยินดังนั้น จึงหยิบผ้าห่มผืนเล็กกับหมอนใบย่อมที่วางอยู่ข้าง ๆ ส่งให้เว่ยเซี่ย เขารู้ว่าพวกนางทั้งสองต้องงีบชดเชยอย่างแน่นอน จึงจงใจเตรียมรถม้าคันใหญ่ไว้

ทั้งยังเป็นรถที่มีตั่งนุ่มให้นอนหลับได้อย่างสบายเป็นพิเศษ

เว่ยเซี่ยเห็นว่าเหยียนเซวียนเตรียมแม้กระทั่งหมอนกับผ้าห่มไว้ให้ เหยียนเซวียนทำให้ในใจนางอบอุ่นขึ้น ทั้งยังชอบความใส่ใจและเอาใจใส่ของเขายิ่งนัก

นางจึงเอนกายนอนลงแล้วห่มผ้า พอศีรษะหนุนหมอนก็พลันรู้สึกง่วง เพียงหลับตาก็ผล็อยหลับได้ทันที

เหยียนอวี๋รีบกินอาหารเช้าให้เสร็จแล้วจะได้นอนชดเชยบ้าง มิฉะนั้นเมื่ออยู่ในสนามตีลูกหนังโบราณที่ครึกครื้นถึงเพียงนั้น นางคงนอนไม่หลับ