บทที่ 359 ไม่ต้องส่งมาทุกวันก็ได้

บทที่ 359 ไม่ต้องส่งมาทุกวันก็ได้

เว่ยเซี่ยกลับจวนสกุลเหยียนพร้อมกับเหยียนเซวียน เมื่อเดินมาถึงตรอกใกล้ ๆ แล้วเห็นทะเลสาบปี้หูอันงดงาม นางก็ถึงกับตะลึง

พอเดินเข้าตรอก เห็นจวนโอ่อ่างดงามตั้งเรียงราย ก็อดอุทานด้วยความตกตะลึงไม่ได้

ครั้นมองอักษรสองตัว “จวนสกุลเหยียน” ที่อยู่ตรงหน้า รวมถึงประตูใหญ่สีแดงชาด ปากของเว่ยเซี่ยก็หุบไม่ลง

ผลักประตูเข้าไปก็พบลานกว้างสะอาดเรียบร้อย มีภูเขาจำลองและระเบียงทอดยาว อีกด้านหนึ่งเป็นศาลากับสระน้ำ

อีกทั้งจากประตูจนถึงโถงใหญ่ หากนับตามฝีเท้าของนางก็น่าจะเดินไปถึง 700 ก้าว

“ว้าว บ้านของพี่เหยียนใหญ่จังเลย!”