กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 340 คงไม่ใช่แค่พอถูไถ
บุปผาพิษที่เย่ทิงอวิ๋นปลูกหรือ?
เว่ยเซี่ยชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองแปลงดอกไม้อีกครั้ง ดอกไม้ที่ปลูกอยู่ในนั้นบางชนิดมีพิษร้ายแรง เพียงสัมผัสก็อาจถึงแก่ชีวิต
บางชนิดเป็นบุปผาพิษออกฤทธิ์ช้า หากสัมผัสเป็นเวลานาน พิษจะซึมลึกถึงกระดูก สุดท้ายก็ไม่อาจรักษาจนเสียชีวิต
ล้วนเป็นบุปผาพิษที่น่ากลัวยิ่งนัก แต่เหตุใดเย่ทิงอวิ๋นจึงปลูกบุปผาพิษเล่า?
“บุปผาพิษเหล่านี้ยังมีประโยชน์อยู่ไม่น้อย” หานถงเห็นเว่ยเซี่ยยืนนิ่ง สีหน้าเล็ก ๆ ของนางดูไม่ค่อยเป็นปกตินัก เมื่อนึกได้ว่าท่านน้าสะใภ้ตั้งใจผูกสัมพันธ์กับตระกูลเว่ย