กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 321 หรือข้าเก่งเกินไป?
เหยียนเซวียนฟังแล้วก็ชะงักไปครู่หนึ่ง โดยทั่วไปสัญญาถือเป็นเอกสารส่วนตัว ย่อมไม่ให้คนนอกดู
เมื่อเห็นเว่ยเซี่ยยื่นให้ดู เขาก็รู้ว่านางไม่ได้มองเขาเป็นคนนอก จึงรับมาอย่างยิ้มละมุนและนั่งลงอ่านอย่างละเอียด
สวี่โย่วกวาดตามองหอสุราก่อน เว่ยเซี่ยก็ยิ้มพลางรินชา แล้วยกไปให้เหยียนเซวียนที่กำลังอ่านสัญญาอย่างตั้งใจ จากนั้นนั่งเงียบ ๆ รอให้เขาอ่านจบ
ครู่ใหญ่จึงได้ยินเสียงอ่อนโยนของเหยียนเซวียนดังข้างหู “น้องอาเซี่ย น้องสาว ทุกครั้งที่พบเจ้า ข้าก็อยากเอ่ยชมเจ้า แต่พอจะชมแล้วกลับรู้สึกว่าคำชมยังไม่พอ”
เว่ยเซี่ยฟังแล้วก็กะพริบตาปริบ ๆ ยิ้มแฉ่งถามว่า “ข้าเก่งเกินไปหรือ?”