บทที่ 308 อยากแอบมองเจ้า

บทที่ 308 อยากแอบมองเจ้า

เด็กหนุ่มวัยสิบห้าปีผู้นี้มีใบหน้าสะอาดละมุน แม้หลับตาอยู่ก็ยังเห็นรอยยิ้มบนใบหน้า

หน้าผากยังมีไรผมแหลมกลางหน้าผากที่งดงาม ดูสะอาดบริสุทธิ์ราวเซียนที่ออกมาจากใต้ทะเล

เว่ยเซี่ยมองใบหน้านี้แล้วตกอยู่ในภวังค์อย่างไม่ทันระวัง ครั้นได้สติ นางก็ยืนอยู่ข้างกายเหยียนเซวียนแล้ว

เมื่อมองใบหน้าที่ดูอ่อนนุ่มราวบีบน้ำออกมาได้ในระยะใกล้ แววชื่นชมและยกย่องก็ปรากฏขึ้นในดวงตา

หากไม่ได้เห็นกับตา นางคงไม่กล้าเชื่อว่าบนโลกนี้มีคนที่เหมาะจะเรียกว่าเซียนผู้ถูกเนรเทศจากสวรรค์จริง ๆ

ไม่ว่าจะมองกี่ครั้ง นางก็ยังรู้สึกว่าโฉมหน้าของเหยียนเซวียนงามล้ำเกินมนุษย์