บทที่ 294 เชิญมาที่บ้านได้

บทที่ 294 เชิญมาที่บ้านได้

เว่ยเซี่ยมองสมุดภาพที่เหยียนอวี๋ยื่นมา เปิดดูหน้าหนึ่งแล้วก็ชะงักไปทันที เมื่อเห็นเงาร่างหล่อเหลาบนภาพ นั่นไม่ใช่เหยียนเซวียนหรอกหรือ

ในภาพเขานั่งตัวตรงอยู่บนแท่นหิน มือหนึ่งถือหนังสือ อีกมือหนึ่งจับพู่กัน ภาพถัดมาเป็นภาพเขากำลังเขียนหนังสืออย่างเงียบ ๆ บนโต๊ะหินยังมีแมวอ้วนตัวหนึ่งขดหลับอยู่

พลิกต่อไปเป็นภาพเหยียนเซวียนนั่งดีดลูกคิดในห้องหนังสือและดูสมุดบัญชี ภาพถัดมาเป็นภาพเขาย่อตัวลงในแปลงสมุนไพร เก็บสมุนไพรยา ต่อจากนั้นก็เป็นภาพเขากำลังง่วนอยู่กับสมุนไพรยา

พลิกต่อไปก็ยังเป็นเหยียนเซวียน เห็นเพียงเขาในภาพกำลังง้างคันธนูยิงธนู ท่วงท่าของเด็กหนุ่มองอาจยิ่ง