กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 290 จะไปเมืองไหลเยว่
เว่ยต้าหลางพยักหน้า เห็นเว่ยชุนชอบก็ปอกมังคุดให้นางอีกผล พอนางกินเสร็จ เขาก็ยื่นให้อีกพร้อมพยักหน้ายิ้ม
“อืม เมื่อครู่พวกเราไปสวนผลไม้ เลือกอยู่ตั้งนาน ทุกชนิดพวกเราลองชิมแล้ว ซื้อผลไม้ที่ชอบมาอย่างละเข่งใหญ่”
“แต่ผลไม้บางอย่างเก็บไว้ได้นานไม่ดี จึงซื้อมาแค่เข่งเดียว แต่มังคุดอร่อย พวกเราเลยซื้อมา 3 เข่ง”
“วันมะรืนพวกเราจะเอาไปกินที่เมืองไหลเยว่กันบ้าง ลิ้นจี่กับผลจื่อไน่นี่ก็อร่อย”
เว่ยชุนมองผลไม้สีแดงเข้มอย่างแปลกใจ “ผลจื่อไน่หรือ? ไม่ใช่ผลไม้สีแดงหรอกหรือ?”
เว่ยต้าหลางเองก็ลำบากใจ “คนท้องถิ่นเรียกแบบนี้ ข้าเองก็เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก ล้างน้ำให้สะอาดแล้วก็กินได้เลย”