กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 281 ไปปั้นเครื่องปั้นดินเผา
เว่ยเซี่ยได้ยินเรื่องเมืองหลวงก็ชะงักไป นี่เป็นคำสัญญาว่าจะพบกันที่เมืองหลวงครั้งที่สองแล้วกระมัง
แต่สามปีไม่นานนัก แค่พริบตาเดียวก็ผ่านไป
“กินข้าวเสร็จแล้วพวกเราจะไปเที่ยวที่ใดกัน” อารมณ์ของหลี่ชีอี้มาไวไปไว เขายิ้มถามแล้วกล่าวต่อ
“ป้อมหน้าประตูเมืองมีที่เที่ยวสนุก ๆ เยอะมาก ไปที่ที่เอ้อร์หลางกับอาเซี่ยยังไม่เคยไปกันดีหรือไม่”
หานเฉิงรับคำ “ดีสิ ไปโรงปั้นดินเผากันดีหรือไม่”
“ได้!” หูผิงหนานก็ยิ้มรับ “พวกเราไม่ได้ปั้นเครื่องปั้นดินเผาเล่นกันมานานแล้ว!”